23:11

(Δε ξέρω την αποτελεσματικότητα του ηλεκτροσόκ, ούτε και τη συμπτωματολογία για την οποία το εφάρμοζαν, αλλά είναι κάποιες φορές αδερφάκι μου, που το λιγουρεύομαι όσο μια λοβοτομή..)

Όχι απλά δεν είμαι δυνατή, από σήμερα υπογράφω Νιανιά Λουδάρου κι είμαι υπερήφανη για την απόφαση μου. 

Ναι σου λέω, χέστρα! Φοβάμαι και τη σκιά μου, και αν είχε κι αυτή σκιά θα τη φοβομουν ακόμα περισσότερο. Λες κι έχω τον αβόλευτο στο τώρα και πηγαινοέρχομαι σαν το εκκρεμές με τις μπάλες που έχουν κάποιοι στολισμένο στα γραφεία τους. Δύο μπάλες που ακουμπούν η μία την άλλη, και ποτέ δε βρίσκομαι μαζί στο σημείο. Το σημείο παραμένει πάντα με τη μία. Πότε με τις δύο.

Είμαι παρελθόν και μέλλον, σπάνια παρούσα στο τώρα. Δε ξέρω αν θα μου άρεσε. Δεν ήμουν ποτέ.

Και τώρα που θέλω να γυρίσω, ψάχνω το δρόμο..

Έλα όπως εισαι

(Το αυτοκίνητο ανέβαινε με ευκολία τα τσιμεντένια σκαλοπάτια, σε μια κλίση τουλάχιστον σαρανταπέντε μοιρών.. Ανέβαινε.. ανέβαινε.. Ώσπου έφτασε σε μια μικρή στροφή, με κάγκελο κι απλωμένα ρούχα στην αυτοσχέδια απλώστρα με σκοινιά, μεταξύ ενός κλαδιού κι ενός πόμολου. 

Μανούβρα δεξιά, καβαλάει περίπου μισό μέτρο το κάγκελο κι αφού ισορροπεί για λίγο μεταξύ σκαλιού κι ισώματος, με την απόγνωση να σφίγγει το τιμόνι, γέρνει μπροστά και προσγειώνεται στο ταρατσάκι.)

- Τώρα εσύ εδώ, τί θες? Δε βλέπεις πως είναι αδιέξοδο?

- Συγνώμη, δεν το κατάλαβα.. Δεν έχει καν σήμανση!

- Από τα σκαλιά ανέβηκες, τί σήμανση θέλεις?

- Συγνώμη, έχετε δίκιο..

- Τί κάνουμε τώρα, μου λες?

- Να το βγάλω με κάποιο τρόπο.. Αν με βοηθούσατε λίγο να το σπρώξω πίσω?

- Από τη σκάλα να το βγάλεις? 

- Ναι..

-Αλήθεια?

- Ναι!

- ..έχω και κάτι σκοινιά, κάτσε να το δέσουμε να μη μας φύγει! ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΜΩΡΕ? Ε? ΚΟΝΤΕΨΕΣ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΛΑΔΙΑ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ?

- ...έχετε δίκιο..

-  ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΔΙΚΙΟ! ΗΣΥΧΙΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ! Γι' αυτό προτίμησα να βρω σπίτι, με πόρτα  στα 306 σκαλοπάτια, παρά εκείνο πάνω στο δρόμο. Δε θέλω να έρχεται ο καθένας εδώ.. Δε θέλω ταχυδρόμο, δε θέλω αγύμναστους, δυσκίνητους, ανάπηρους, συγγενείς, παιδιά που λένε τα κάλαντα, εθελοντές για έρανο, γείτονες, φίλους, χαμένους.. και προπάντων οδηγούς. Δε γουστάρω τους οδηγούς..

- Έχετε δίκιο..

- Σε τί έχω δίκιο?

- Αυτό για τους οδηγούς, ούτε εγώ τους γουστάρω.. Γι' αυτό ήρθα από τα σκαλιά, για να αποφύγω τους οδηγούς, και την άσφαλτο. Ούτε την άσφαλτο γουστάρω. Ούτε να οδηγώ  ξέρω! Απλά έβαλα σε λειτουργία το αυτοκίνητο..

- Έχεις πιει καφέ; Να φτιάξω;