Φάση δικαιολογία

Αυτές οι γιορτές, τύπου παγκόσμιες ημέρες, είναι και λίγο μούφα, είναι και κάπως ενοχλητικές. Για την εμπορική υπόσταση του θέματος, ούτε κουβέντα, αλλά ακόμα και για δικαιολογία, το δέχομαι.

Την ημέρα του παιδιού, κανένας δεν παίρνει δώρο στα παιδιά του. Ούτε την ημέρα των ζώων μπαίνει κανείς στον κόπο να σκεφτεί τα κεφτεδάκια που τρώει από τί είναι φτιαγμένα (ζώα με δικαιώματα είναι μόνο αυτά του καναπέ, του τσίρκου, και του διπλανού μας που το έχει στο μπαλκόνι και μας ενοχλεί κιόλας). Την ημέρα της Γυναίκας, οι περισσότερες κανονίζουν μπουζούκια και αλκοόλ μέχρι ταπείνωσης, την ημέρα της Μητέρας κάποιες αγωνίζονται να τη γιορτάσουν και πολλές άλλες ημέρες που βαριέμαι να θυμηθώ και να νευριάσω.

Αυτά.

Για τις Ημέρες και τις Γιορτές.

(Για να είσαι πατέρας, θέλει μεγάλη μαεστρία, ίσως και περισσότερη από αυτή της μητρότητας. Οφείλεις να μάθεις τον σεβασμό και την αγάπη αν θες να τα εισπράξεις, οφείλεις να γίνεις ο Ήρωας κι όχι ο Εχθρός..

Κι αν δεν τα καταλάβεις από την πρώτη στιγμή, θα είναι πάντα πολύ αργά για να αλλάξει.)

(Δε γουστάρω να γράψω τίποτα άλλο, γιατί έτσι.)