Ανοιγω και κλεινω
Τον εαυτό μου
Τα παράθυρα
Και τις παρενθέσεις μου
Με άνεση
Προσπαθώ να χαμογελαω συχνά
Να κανω αυτό που πρέπει, λίγο.
Και λίγο να χαίρομαι
Καποιες φορές για τίποτα.
Σε πολυκαιρισμενα αισθήματα
Να αφήνω τα "γιατί" μου να παίζουν δίπλα
Και με γευσεις να στολιζω
Τις συννεφιές και τις λιακαδες μου.
Μετράω
Και μηρυκαζω την απογοήτευση μου
Τεντωνομαι στο κρεββάτι,
Και γεμιζω ολόκληρο δωμάτιο
Με δάκρυα
Από αυτα που ιριδιζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου