meditation

(Είναι η πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, που κάθομαι σε γωνία σχεδόν ορθή, μόνη μου, στο τραπέζι της κουζίνας, και πατάω πλήκτρα, αντί

να προσπαθώ με μαεστρία να ισορροπήσω μέσα στο λεωφορείο, φορτωμένη, κρατώντας το κινητό στο χέρι και να γράφω με τον αντίχειρα. Εικόνες ζωντανές, στην απόλυτη ησυχία, που γαργαλιέται από τη γλώσσα του σκύλου, να πίνει πίσω μου νερό, λες και βρίσκεται στην Αριζόνα κατακαλόκαιρο..η δίψα του..)

Σκέφτηκα να γράψω για τη σιωπή, αλλά έχει πολύ φασαρία το θέμα από μόνο του, και τέτοια θέματα καλό είναι να μην τα ανοίγω στο κεφάλι μου, γιατι θα πάρει καιρό να κλείσει, και είμαι ήδη πολύ κουρασμένη για να τρέχω να το φτάσω.
(Ξεκινάω μια σκέψη, και προχωράει λίγο, σταματάει, πέφτει. Στο κενό)
Δε θέλω να σκεφτώ.
Θέλω μόνο να παρακολουθώ τους ήχους γύρω μου. Το ψυγείο. Μόνο αυτό ακούγεται. και κάπου ένα πιάνο από τηλεόραση μάλλον. Κόβεται από διάλογο. Και συνεχίζει..
Υποβάλλω τον εαυτό μου, σε κατάσταση πειραματικά ακίνητη, για να ακούσω την κατεύθυνση των βημάτων.

(Έδωσα στην αίσθηση μου, την ευκαιρία να ξεκουραστεί. Αυτή η αίσθηση, κοντά σ΄εκείνη της άνωσης στη ζεστή θάλασσα τον Ιούλιο, κάτω από τον ήλιο, που δεν έχει ανάγκη κανένα μέλλον. Είναι ολόκληρη παρούσα στο τώρα.)