παρεξήγηση

("Θα σε πάρει και θα σε σηκώσει" ήταν μια συχνή, και πρακτικά απίθανη απειλή, πρώτον γιατί από τα τρία και μετ

ά δε με σήκωνε κανείς ούτε σε περίπτωση ανάγκης, κατά δεύτερον ΚΑΙ; 

Και τι θα γίνει αν με σηκώσει; 

Θα βλέπω από ψηλά περισσότερα πράγματα, θα κουβαλάει κάποιος άλλος το βάρος μου, θα φτάσω επιτέλους τα κρεμαστάρια που στολιζα όλα μου τα χρόνια.. Γιατί να είναι κακό; γιατί να μην είναι το ζητούμενο; γιατί πρέπει να φοβηθω;)

Κι εκεί που έχεις φτάσει να ονειρεύεσαι ανθισμένες κερασιές και παραλίες με ψιλή άμμο και γαλάζια νερά και αχνιστούς καφέδες σε καταφύγιο σε χιονισμένο δάσος παραδίπλα από μια συναυλία που τραγουδάς πιο δυνατά από τον επί σκηνής καλλιτέχνη και αυτοαποθανατήζεσαι αλλεπάλληλα μπροστά από κάθε φυσικό και τεχνητό θαύμα του σύγχρονου κόσμου και όχι, σκάει στα χέρια σου βόμβα μεγατόνων και σε γκρεμοτζακίζει, και σε φέρνει κάτω, συναισθηματικά ακρωτηριασμένο και πνευματικά τραυματία. Βαριά.

(θέλω να με πάρεις και να με σηκώσεις, ακούς;)