Ευχές!!!

(Με λίγη φαντασία, τούτο δω, πάρε το για κάρτα, που έχει ζωγραφισμένους τρεις μάγους κάτω από έναστρο ουρανό, να πηγαίνουν στη φάτνη τα δώρα τους, και με καλλιγραφικά γράμματα πάνω και δεξιά να γράφει Καλά Χριστούγεννα. Σε μπλέ τόνους, γυαλιστερή. Και πάμε..)

Βαρετά οικογενειακά μεσημεριανά τραπεζώματα, με κουραμπιέδες, γαλοπούλες και παρεξηγήσεις, τηλέφωνα με τη μπουκιά στο στόμα για τις ευχές, επαναλήψεις γιορτινών τηλεοπτικών σκουπιδιών και μελαγχολία για τους μεγάλους.

Τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά και τους ερωτευμένους γκρινιάρηδες. Αυτοί δίνουν νόημα στη γιορτή: με τα κάλαντα, τα δώρα τους, τη λαχτάρα τους και τους καυγάδες τους. Είναι η γιορτή που χρειάζεται μόνο καρδιά, γιατι το μυαλό μπορεί και να σε τρελάνει με τις σκέψεις που γεννιούνται κατά κανόνα από την τσέπη. 

Θέλεις να δείξεις την αγάπη σου, αλλά δε φτάνει η αγκαλιά και το φιλί, θέλει και δώρο η περίσταση. Κι όταν δεν εχεις; Δεν αγαπάς; Όταν το δώρο χωράει στην παλάμη σου - και δε μιλάω για μονόπετρο - μετράει η αγάπη αλλιώς;

Χριστούγεννα λοιπόν, κι ο κόσμος μαθαίνει να γιορτάζει τη γέννηση του Θεανθρώπου με καταναλωτισμό και υπερβολή, θυσιάζοντας την ουσία στο τζάκι που καίει με κίνδυνο να καούμε ζωντανοί. Αυτό της συνήθειας..

(Εύχομαι υγεία σε όλους.)