Anti RIP

Θυμάμαι πολύ καλά εκείνο το χτύπημα. Ηταν το πρώτο.

Την επομενη μέρα, σε γιορτή ονομαστική, και σ εναν καναπέ, εγώ κι ο Πάνος να θρηνουμε. Με δάκρυα κανονικά, κι ενα μεγαλο "κρίμα", δίπλα σ ενα "γιατι;" που ακολουθουσε το "πώς;" θα ειναι η μουσική μετά;
Και περασαν χρονια 26.
Και μεγαλωσαμε.
Κι εφυγαν κι αλλοι.
Και γεννηθηκαν παιδια.
Και τραγουδια σπουδαια γραφτηκαν.
Και ταλέντα μεγάλα μας εκαναν την τιμή.
Κι εκεινος
εφτασε ακομα πιο ψηλά.

(Is this the real life?
Is this just fantasy?
Caught in a landslide,
No escape from reality.

Open your eyes,
Look up to the skies and see..)

Λείπεις. Πολύ ομως.
( https://youtu.be/DedaEVIbTkY )